góðsaga

2008-06-06T20:36:00.003Z

Ómæj!

Þessa dagana gegni ég starfi afgreiðslustúlku í gluggatjaldaverslun í Faxafeni. Ég uni mér vel þar, enda hef ég tækifæri til að rækta miðaldra konuna innra með mér, öfugt við barnið sem nú hefur lagst í dvala. Yngsta konan sem vinnur með mér er 47 ára svo ég lækka meðalaldurinn umtalsvert í versluninni.

Dömurnar sem vinna með mér eru hver annari skemmtilegri en þó örlítið ruglaðar, það er að segja, þær ruglast stundum og segja ,,viltu raða í þurrkarann" í stað ,,viltu þurrka af" eða gera eins og ég og snúast í nokkra hringi áður en þær muna hvað það var sem þær voru að fara að gera. Þær hafa einnig, líkt og ég, unun af því að hafa hreint og fínt í kringum sig og sem dæmi má nefna eina sem hefur svo skemmtilegan enskan hreim (ekki breskan); hún vaknaði kl. 6 á þriðjudagsmorgni til að vera viss um að ná að þrífa ísskápinn sinn áður en hún mætti í vinnuna kl. 13:00 því hún átti von á gestum næstkomandi laugardag!!!

Ég er í stuttu máli mjög hamingjusöm í sumarjobbinu, enda ekki við öðru að búast þar sem ég fæ að virða fyrir mér fjölskrúðug gardínuefni alla daga og það er alltaf nóg af nammi í skúffunni.

Nóg um það í bili. Ég er orðin ansi utan við mig þar sem ég hef verið nokkuð dugleg í dagdraumunum (Þegar ég vinn í lottó ætla ég að...). Um daginn fór ég í Bónus eftir vinnu og ákvað að reiða hjólið mitt upp verstu brekkuna á leiðinni heim, þar sem ég er enn sem komið er ekki í standi til krafthjólreiða. Ég lét hugan reika allhressilega alla leiðina og var orðin svo utan við mig að ég var komin við hliðina á sjálfri mér.

Þegar ég var loks komin á leiðarenda opnaði ég hjólageymsluna, lagði frá mér pokann og ætlaði að læsa hjólinu mínu. Ég var ekki lengi að átta mig á því að ég þyrfti þess ekki þar sem ég legg alltaf drossíunni í læstri hjólageymslu. En viti menn; í þann mund sem ég ætlaði að sækja lyklana mína í vasann áttaði ég mig á því að þeir voru ekki á sínum stað. Við tóku þó nokkrar angistarfullar mínútur þar sem ég leitaði ítrekað í vösunum og hvolfdi úr töskunni og pokanum í árangurslausri leit að lyklunum.

Þegar ég hafði áttað mig á því að ég hafði hvergi lykla í fórum mínum var ég farin að halda að ég hefði misst þá á leiðinni heim. Ég var ansi spæld, enda gat ég hugsað mér margt betra við tímann að gera en að leita að lyklum við Miklubrautina og ekki var skárra að ég átti ekki von á Jóhanni fyrr en eftir tvo tíma til að hleypa mér inn.

Ég herti upp hugann og lagði pokann minn á bak við hurð. Þegar ég var að fara að reiða hjólið mitt út á nýjan leik hugsaði ég: ,,Aldís...hvernig komstu inn í hjólageymsluna?"

Jújú...lyklarnir voru í skránni allan tímann!

Góð saga!

2007-12-01T21:03:00.000Z

Siðfræði, smiðfræði

æjæjæ...prófin í Kennó! Segi ekki meira.

Þegar ég lít yfir þetta merka blogg sé ég að ég er ansi gjörn á að blogga bara í prófatíð. Hver veit nema ég bloggi næst í maí?

Vera rifjaði upp eina góða stund ekki fyrir svo löngu. Við vorum staddar í París í skólaferðalagi í 10. bekk og vorum á leið heim. Við ferðuðumst milli terminala með terminal rútu á flugvellinum. Allt í einu fór Ásta Björk að haga sér ansi undarlega og kallar upp yfir sig:

Vera! dagur múrmeldýrsins, DAGUR MÚRMELDÝRSINS!

Henni tókst að lokum að vekja athygli okkar allra á því að í rútunni var einn samferðafélaga okkar engin önnur en hin rómaða Andy McDovell.

Góð saga!

En hvað haldið þið?

Ég fór ásamt félögum mínum í stúdentaráði í hópeflis-sumarbústaðarferð um daginn. Margt var um manninn og teknir nokkrir góðir blúsar við undirleik munnhörpu og gítars. Birna hópeflisstjóri skikkaði okkur til að fara í ansi skemmtilegan leik. Hann hófst með því að hvert okkar skrifaði á miða eftirminnilegt atvik úr okkar lífi. Sagan frá París var mér fersk í minni og því skrifaði ég á miðann minn:

Þegar við vorum í terminal rútu í París og Andy McDovell var með okkur í rútunni og Ásta kallaði: Dagur múrmeldýrsins!

Til að gera stutta sögu skemmtilegri er rétt að segja frá því hvernig leikurinn hélt áfram.

Við settum miðana okkar í körfu, rugluðum þeim og drógum einn miða á mann. Birna sagði okkur því næst að stíga á stokk og leika minninguna sem við höfðum í höndum okkar án orða.

Ég held að ég hafi aldrei hlegið jafn mikið og þegar Elvar reyndi að leika dag múrmeldýrsins án hljóða.

Góð saga!

Að öðrum málum:

Karókíklúbbsins var sárt saknað á síðasta karókíkvöldi. Samnemendum mínum fannst ég hafa snuðað þá um að fá að bera þá meðlimi augum sem gátu ekki mætt í fyrra sökum þess að þeir höfðu haldið í víking.

Svei og sveiattan. Taki þeir til sín sem eiga!

Takk fyrir mig, heyrumst í maí?

Eru einhverjir lesendur? Hvar er lífið? Hvar er falska gamla fjögurra gata flautan mín?

2007-05-10T13:07:00.000Z

Gleðilegt Eurovision!

Pápi minn spurði systur mína Þórdísi hvort hún hefði lært í gær. Þórdís svaraði og sagði: Já, ég er búin að læra Íslensku. Þá sagði ég: ,,Og kanntu Íslensku núna?"

Daman svaraði um hæl: ,,Já, ég kann hana reiðbrennandi".

Þetta þótti mér æði fyndið og varð hugsað til þess þegar Vala mín hélt því fram að Móðurharðindin (Móðuharðindin) miklu á Íslandi hefðu verið sá tími þegar mæður á Íslandi áttu sem erfiðast uppdráttar.

Góð saga!

Ef Eiríkur hauksson væri með bleikt hár væri slagorðið hans: ,,Áfram Eiki Bleiki!".

2006-12-13T16:23:00.000Z

Sárt saknað

Ég sat á kaffihúsi í hádeginu með bekkjarsystrum mínum og gæddi mér á blómkálssúpu.
Ég átti ansi erfitt með að komast að í slúðurhríðinni hjá stelpunum. Ég sat stillt, prúð og þolinmóð þangað til ég komst loksins að á mælendaskrá. Mér varð svo um og ó að ég skellti hnefanum, ekki í borðið, heldur í skeiðina mína og sletti yfir mig alla hressilegu magni af súpu. Ég sat þarna útötuð frá hársverði til táa (og eflaust manneskjan á bak við mig líka) og spurði sjálfa mig í hljóði:

Hver er með bláu pallíettu-blóma-hárspennuna mína?

Góð spurning!

2006-11-07T19:01:00.000Z

Bíóstjörnur

Langt síðan síðast?

Já.

Ég fór í bíó um daginn. Ég var greinilega ekki sú eina sem fékk þá frábæru hugmynd að fara á myndina Borat, fyrir 900 kr. Það kostar 900 kr. í bíó, þessvegna eru allar myndir geðveikt góðar. Ég veit að þið, kæru lesendur, eruð sammála mér.

Enginn hefur þó fengið sömu menningarlegu upplifun og ég þennan umrædda dag í Laugarásbíói.

Best að byrja að koma ykkur í aðstæðurnar, ef þetta skyldi vera ,,þú þurftir að vera þarna" –góð saga. 1,2 og byrja:
Ég sat í sætinu, ekki með popp.
Jóhann sat mér á vinstri hönd, kápan mín var mér til hægri.
12-13 ára guttar sátu fyrir aftan mig.

Ég sat, stillt og prúð, á meðan gæjarnir á bak við mig voru allir á iði og rákust ítrekað í sætið mitt. Fyrst var þetta pínu gaman. Þar sem myndin var ekki byrjuð, lokaði ég augunum og ímyndaði mér að ég sæti í rússíbana. Síðan var þetta ekki gaman lengur og í þann mund sem myndin hófst, sneri ég mér við, horfði blíðum augum á drengina og sagði eins ljúfmannlega og mér var unnt:

,,Strákar, þið rekist í sætið mitt. Viljiði passa ykkur á því. Takk".

Eftir smástund var kastað í mig einu poppi.

Góð saga!

2006-07-08T13:25:00.000Z

Je beibís.

Ég er nýkomin heim frá Danmörku. Það er ekkert rosalega merkilegt, ég var alltaf sveitt og ég sá Bob Dylan. Hann er svo gamall að ég hélt að hann mundi deyja á sviðinu. Ég hefði fegin viljað sjá Bob Saget í staðinn.

Það er merkilegra að segja frá því þegar ég mælti mér mót við Erluna mína á Norreport. Við stóðum sitthvoru megin við götuna í hálftíma áður en við sáum hvora aðra. Erla nennti ekki að koma með mér í strætó en þar missti hún af lestinni, þ.e.a.s. skemmti-lestinni. Þessi strætóferð var sú skemmtilegasta í heimi.

Vagninn fylltist af fólki á stöðinni minni. Strætóbílstjórinn byrjaði allt í einu að tala í kallkerfið: ,,Góðir farþegar, þetta er bílstjórinn ykkar Knut Hansen sem talar. Við erum lögð af stað upp Norrebrogade á 20 km hraða og mun ferðin aukast eftir hverja stoppistöð".

Þá fóru allir í strætó að hlægja og þegar við keyrðum brúna yfir vatnið þá hélt gæjinn áfram: ,,Ef þið horfið yfir vatnið á vinstri hönd, sjáið þið gullfallegann sólarglampann á vatninu, horfið aðeins lengra þá er þar runni, grænt hús og svo blátt hús, þar býr móðir mín".

Þetta fannst mér og ferðafélögum agalega fyndið. Ekki lét vagnstjórinn þar við sitja, hélt áfram og benti okkur á Kebab stað sem hann hafði farið á og fengið miður góðann mat. Við áttum að gjöra svo vel að sniðganga þann stað.

Arabi fór inn í vagninn meðan hann stóð í hávaða rifrildi við vinn sinn á götunni á arabísku. Allir í strætó fylgdust með, bílstjórinn beið þar til þeir höfðu lokið sér af, lokaði hurðinni og kallaði upp: ,,Við þökkum þeim fyrir gott innlegg".

Hann lét okkur einnig vita af því að þó þessi vagn þætti ekki ýkja merkilegur þar sem hann áði ekki á Kastrup, hefði hann hug á að keyra fram og til baka þessa götu allann daginn, halda uppi góðri stemmningu og bað okkur vel að njóta. Þá hugsaði ég með mér að ég hefði ekkert mikið betra að gera þennann seinasta dag í Kaupmannahöfn og gæti allt eins verið í strætó nokkrar ferðir í viðbót. Svo hugsaði ég: ,,Nei..." og fór út.

Góð saga!

Sama kvöld og þessi skemmtiferð átti sér stað fór ég með Erlu á Hjálma tónleika í Kristianíu. Áður en við fórum inn hittum við fyrir nokkra vini hennar, þar á meðal Eddý sem hafi góða sögu að segja. Ég tek mér það bessaleifi að hafa hana hér eftir:

Hún stóð einu sinni í röð fyrir utan Hverfisbarinn, sem hún fer ekki oft á, og var búin að bíða frekar lengi. Allt í einu treður stelpa sér fyrir framan hana. Eddý er eðlilega ekki sátt við það og lætur hana vita að hún sjálf hafi þegar beðið í 20 mínútur í röðinni og að þessi stelpa geti pillað sér aftast í röðina eins og hinir. Stelpan fer að ybba gogg á móti þar til Eddý verður mjög pirruð og segir: ,,Oh, ég þoli ekki þegar tíundu-bekkja smástelpur troða sér í raðir og þykjast vera e-ð." Stelpan varð sármóðguð en svarar um hæl kumpánleg á svipinn: ,,Farðu í ljós albínóinn þinn".

Góð saga!

2006-03-04T18:38:00.000Z

Erfiðir tímar

Seinasta vika var úff!

Ég tók á móti Ronju Ræningjadóttur í Ævintýralandi og fylgdi henni niður á svið í Kringlunni. Þar steig ég galvösk á stökk og kynnti hana, hún söng lagið sitt og síðan stjórnaði ég æsispennandi leik sem felst í því að slá köttinn úr tunnunni.

Þessi stjórnun fór þannig fram að ég tók á móti börnum úr röðinni, hverju á eftir öðru og spurði þau að nafni. Til að gera langa sögu stutta sagði ég: ,,Hvað heitir þú? Gjörðu svo vel. Hvað heitir þú? Gjörðu svo vel." í 10 mínútur.

En nú skal vikið að sögu dagsins:

Ég fór í ræstipróf í skólanum um daginn, Hússtjórnarskólanum og já ég þurfti m.a. að skúra. Það þykir ekki beint í frásögur færandi nema hvað, prófdómarinn okkar heitir Dómhildur.

Dómhildur! En ótrúlega Andrésar Andar-legt!

Góð saga!

2005-12-07T22:31:00.000Z

18 frímínútnagæslur eftir!

Þar sem dagar mínir sem stuðningsfulltrúi og skúringakelling í Langholtsskóla fara að verða taldir, þykir mér tilvalið að segja eina sögu af strákunum í 4. bekk.

Í dag gaf einn af þessum ungu mönnum mér aftur trúna á jólin.

Ég spurði þessa drengi hvað þá langaði mest í jólagjöf og svörin voru e-ð á þessa leið:

Strákur1: ,,Mig langar í tölvuleik."

Strákur 2: ,,Mig langar í tvo tölvuleiki."

Strákur3: ,,Mig langar í tvo tölvuleiki, fyrir utan þennan eina sem ég veit að ég fæ og nýjustu playstasion tölvuna."

Strákur4 (þessi sem færði jóla-andann yfir fjöllin á ný): ,,Mig langar lang mest í jó-jó. Svo bara eitthvað."

Góð saga!

2005-10-20T13:35:00.000Z

Airwaves

Annie hélt tónleika í gær. Hún sagði ,,tusind tak", þá sagði Tobbi ,,Vá, hún kann þýsku".

Hér er saga:

Ég fer á Reyki með 7. bekk Langholtsskóla í næstu viku.

Góð saga!

2005-07-03T22:43:00.000Z

Ókeiiii, ógeðslega tÖff!

Ég var á sirkús um daginn og hitti alveg æðislegan gæja á þrítugsaldri. Hann sat á milli mín og vinkonu minnar sem var að kyssa vin hans og gæjinn segir við mig:

,,Þau eru bara getting it on".

Þá sagði ég :

,,Já".

Hann spurði:

,,Ert þú e-ð getting it on"

Ég sagði:

,,Já, ég er í alvarlegu sambandi"

Hann spurði þá:

,,Viltu koma í sleik?".

Ég svaraði:

,,Nei".

Eftir að hafa spurt fleiri sem sátu í kring, fá margar neitanir og sitja vandræðalegur smá stund, ákvað gæjinn að bæta stöðuna og koma sér úr þessari ó-kósý stöðu. Hann hefði auðveldlega getað sagt ,,Góð saga" og bjargað deginum en hann var víst í annarlegu ástandi og ekki fær um að finna lausn á málinu. Hann sagði að lokum:

,,Ókei, ég skal gefa þér 1000 kall ef þú kemur í sleik".

Góð saga!

2005-06-26T00:00:00.000Z

Happaþrennusaga

Fyrst: ég náði spæ 403 loksins í sumarskólanum eftir 4 tilraunir. Húrra fyrir mér ég er hetja, vei, vei.

Mig dreymdi ógurlega raunverulegan draum um daginn.

Mig dreymdi að ég hefði keypt mér happaþrennu og unnið 80.000 krónur (sem mér finnst ekki fjarstæðukennt, draumurinn hefði t.d. ekki verið eins raunverulegur ef ég hefði unnið milljón silljón). Ég var að vonum yfir mig hamingjusöm, ekki undir mig, því nú átti ég nóg til að borga gamlar skuldir og eyða í vitleysu, eins og hárlengingu. Svo var draumurinn búinn.

En sagan er ekki búin.

Ég gat ekki hætt að hugsa um þennann draum, líklega vegna þess að það er happaþrennusjálfsali fyrir utan ævintýraland. Mér fannst ég verða að kaupa happaþrennu og hætti ekki að tala um það fyrr en ég keypti eina daginn eftir.

Ég var lengi að velja happaþrennu. Þessi með hestinum minnti mig á drauminn en það voru tvær happaþrennur með hesti. Ef ég hefði keypt annann hestinn en ekki hinn og tapað væri það glatað. Ég keypti því með engri mynd.

Ég vann ekki.

Góð saga?

Það er ekki kósý að langa endalaust í happaþrennu!

2005-04-03T17:49:00.000Z

Það væri svo fyndið...

...ef ég og Vera færum í gerfi félaga okkar, Waynes og Garths og færum á Alice Cooper tónleikana!

Gæti verið Góð Saga!

2005-03-11T01:09:00.000Z

Annað ævintýri

Það var strákur í vinnunni minni í dag sem tjáði mér og Salóme að hann langaði svo mikið til að vinna í ævintýralandi til þess að geta talað í hljóðnemann og sagt krökkum að það væri stranglega bannað að klifra upp rennibrautina. Við sögðum honum að það væri því miður ekki mögulegt þar sem hann væri bara níu ára en til þess að vinna í Ævintýralandi þyrfti maður að vera átján.

Ungi maðurinn varð mjög hneykslaður þegar hann heyrði þetta og sagði: ,,Afhverju þarf maður að vera átján, það er ekki eins og það sé verið að selja hass hérna!"
Við urðum hissa og báðu hann um að útskýra mál sitt frekar. Þá sagði hann: ,,Ég meina, maður þarf að vera átján til að kaupa hass!"

Góð saga!

2005-03-10T01:12:00.000Z

Ævintýraland

Ég hitti lítinn srák í vinnunni um daginn. Hann heitir Línus Gauti. Línus Gauti Línuskauti Línus Gauti Línuskauti...

Hver gerir svona lagað?

2005-03-07T09:04:00.000Z

Sumarbúðir

Þegar ég var í sjötta bekk fór ég í sumarbúðir. Búðirnar voru bæði fyrir stelpur og stráka.
Nú ætla ég að ,,teikna" fyrir ykkur mynd með orðum frá þessu skemmtilega tímabili:

Ég og nokkrar pæjur stöndum á bak við súlu og erum njósnarar. Við erum að fylgjast með nokkrum gæjum. Einn gæjinn þykist vera yfir aðra alla hafinn, enda stendur hann á stól og er að leggja hinum guttunum lífsreglurnar. Það eina sem við náum að hlera er:

,,Sko strákar, ég skal segja ykkur það að stelpur eru eins og naglar. Ef maður missir einn, tekur maður bara annan upp".

Þetta fannst pæjunum geðveikt fyndið!

Góð saga!

2004-08-26T22:18:00.000Z

Hólmfríður Helga

...Hún hélt að hún hefði sett kött sambýlings sins í sturtu. Það er ekki sturta heima hjá þeim.

Góð saga!

2004-06-18T17:14:00.001Z

Fjölbað

Það var aldeilis stemmari í sundi um daginn!

Ég fór með Þórdísi litlu systur í laugardalslaugina þar sem við tókum nokkrar hressilegar salíbunur í rennibrautinni. Áður en varði fylltist laugin af froðu, þar sem tveir litlir prakkarar höfðu sullað heilum sjampóbrúsa í rennibrautirna. Þá hugsaði ég: ,,naunaunau, freiðifjölbað".

Góð saga!

Fyrst ég er nú einu sinni byrjuð að segja sögur af systur minni, ætti að vera í lagi að bæta einni við:

Systur mínar voru, ásamt mömmu, á Rimini ekki fyrir svo löngu. Þeim flæktist allsvakalega tunga fyrir tönn þegar þær reyndu við ítölskuna og ekki gekk þeim betur að skilja hana.

Einn góðan veðurdag (eins og flestir dagarnir þar voru eflaust), langaði dömunum í pizzu. Pizza er víst ekki alltaf kölluð ,,pizza" á Ítalíu eins og flestir búast við, sem sannaðist á því að þær stöllur fengu súkkulaðifyllta pönnuköku eftir að hafa pantað sér, eftir þeirra bestu vitund, pizzu af matseðlinum.

Góð saga!

Hefur þú lent í erfiðleikum erlendis vegna slakrar málakunnáttu? Deildu sögunni með okkur á godsaga.blogspot.com

2004-06-09T18:27:00.000Z

Blogg er tjáning

Þið hlaðið á mig pressu ef svo má að orði komast.

Ég er í sumarfríi og eins svo oft í sumarfríum gerist svo margt að það rennur saman í óttarlegan hrærigaut og verður ó-frásagnarfært. Þar af leiðandi geng ég ekki beint um með sögurnar í skjalaskápum, en ykkur til lífsfyllingar get ég þó sagt ykkur sitthvað sem á undanfarna daga mína hefur drifið.

Ég hætti að vinna í ísbúðinni og er byrjuð að dæla pulsum í landann í laugardalnum og get því loksins bætt því við á ferilskránna.

Ég fékk víst stjarnfæðilega háa launahækkun í ísbúðinni í apríl sem ég vissi ekki af, en vinnuveitendur mínir á þeim bæ voru þó það almennilegir að leiðrétta það á seinasta launaseðli, eftir að ég sagði upp.

Ég var stöðvuð af löggunni um daginn í fyrsta skipti, en mér til undrunar var það ekki gert til þess að hrósa mér fyrir afbragðsgóða ökufærni og tillitsemi eins og ég hefði búist við, heldur til þess að sekta mig fyrir of hraðan akstur. Ég hef af því sjaldgefna tilefni startað dósasöfnun í gamla bílskúrnum hans afa og þigg með þökkum öll framlög í þann massa dósahaug, nú eða bara pening.

Ég gaf Erlu minni afmæli í afmælisgjöf seinasta laugardag, eins og margir góðir menn vita, sem heppnaðist líka svona svakalega vel, enda ekki við öðru að búast hjá öðrum eins gestgjöfum eins og mér og Erlu. Gaman er að segja frá því að mér hefur ekki enn tekist að þrífa allt messið sem góðir gestir létu eftir sig á heimili mínu, en nú hefst eftirpartí númer tvö og allir eru velkomnir í taka til leikinn, af því tilefni að ég verð ein heima þangað til á morgun.

Litla systir Erlu er skotin í mér. Hún fær hér með pláss í símaskránni minni, megi hún njóta vel og lengi.

2004-05-18T00:14:00.001Z

Jahá.

Ekki get ég sagt að góðar sögur spretti upp eins og gorkúlur í prófstressinu.

Ég var að lesa fyrir seinasta prófið mitt um daginn. Sólin skein og kallaði á mig: ,,AAAlldís...komdu út að leeeeeiiiika..." og ég hugsaði með mér ,,damn it, nei! ég þarf að læra - oh, boring" Ég þvingaði sjálfa mig til þess að slíta augun frá glugganum og láta þau færa sig (geta augu farið skref fyrir skref?) yfir á bókina. Ég las: ,,Rannsóknir á skynjun tóku miklum framförum á 19. öld (Boring, 1942)"

Góð saga!

(Nei, Pétur...bíddu, bíddu...þetta var fyndið því ég hugsaði boring....svo las ég boring...)

Að lokum, til þess að senda söguna pottþétt yfir til næsta bæjar, má til gamans geta að sama dag uppgötvaði ég mikilvægi þess að læra heima til þess að vera viss um að lesa ekki yfir sig og lenda í því sama og ég gerði þá:

Ég var að rölta með sjálfri mér niður stigann á þjóðarbókhlöðunni þegar allt í einu heyrði ég konuna sem fer með útvarpsfréttir segja í höfðinu á mér: ,,Ung stúlka datt í stiga á bókhlöðunni í gær og dó".

Ég fór heim!

Góð saga!

Auglýsingahlé:

Aldís hin fagra mun taka þátt í hinu geysivinsæla íslandsmeistaramóti magadansara næstkomandi laugardagskvöld kl. 20:00. Aldís hefur í fórum sínum forláta miða á keppnina til sölu (1500 kr. gullmolinn), en henni þætti vænt um að sjá sem flesta á á meðal áhorfenda hvetja hana áfram og síðast en ekki síst greiða henni atkvæði til sigurs í lok kvöldsins (rétt er að taka það fram að hún stefnir á það eitt að detta ekki um leið og hún gengur inn á sviðið!). Síminn hjá Aldísi er 690 9810. Ekki vera gorkúla, hringdu núna og tryggðu þér miða á bestu skemmtun ævi þinnar.

2004-05-07T14:23:00.000Z

Alltaf læri ég eitthvað nýtt!

Stundum heyri ég eða les eitthvað, td. texa með lagi eða fyrirsögn á kakóbrúsa, en hugsa ekkert frekar útí það hvað það er sem ég heyri. Tökum Swiss Miss sem dæmi: Ég fór til Erly McPerly um daginn og var að vinna með henni að þessu bráðskemmtilega vettvangsverkefni og við fengum okkur Swiss Miss í hita leiksins. Allt í einu fór ég að hugsa, afhverju heitir Swiss Miss Swiss Miss?

Ég hugsaði þetta greinilega upphátt, því Erla sagði mér það að þetta væri jú frá Swiss og það væri mynd af konu utaná pakkanum, svo vissulega væri rétt að kalla kakóið Swiss Miss, eða Svissnesku ungfrúna.

Jahá, af þessu dæmi má klárlega sjá mikilvægi þess að hugsa upphátt!

-Talandi um dæmi....ég hef yfirleitt ekki hreykt mér af stærðfræðkunnáttu minni, en mér tókst þó að setja gatnakerfi Þingholtanna upp í stærðfræðidæmi. Leiki aðrir þann leik eftir! (Monti McMont)

Blóðhár

Gærdagurinn var sérstakur í mínum huga. Ég lærði svo margt nýtt, þá er ég ekki að tala um það sem ég nam af skólabókunum, heldur er ég að tala um hina ýmsu hluti sem ég komst að um félaga mína.

Meðal annars komst ég að því að Pétur er ekki eins og fólk er flest. Þegar maður talar um uppruna orðatiltækja og minnist á ,,að slá 7 flugur í einu höggi" heyrir Pétur: ,,sundkappi drap sjö menn í einu".

Einnig komst ég að því, að þó lengi hefur verið talað um að Finnur, sem fílar fönkmúsík eigi sér tvífara hér á fróni, er sá hinn sami á engan hátt líkur honum. Skoðun Finns á málinu er sú, að tvífarinn og hann séu aðeins líkir í augum þeirra sem þykja Finnur vera fýldur og ljótur og hann er ekki sáttur með það get ég sagt ykkur!

Annars er það af gærdagnum fleira að segja að Erla hefur aldeilis fjörugt ímyndunarafl. Henni varð það á að velta því upphátt fyrir sjálfri sér hvernig það væri, að ef maður klippti á sér hárið, kæmi blóð út um endana á hárinu. Þessi athugasemd olli mér ólgu í maga!

Í tilefni af þessari jólasjarmerandi pælingu, tileinka ég eftirfarandi réttsnúandi gæsakommur henni Erlu minni: ,,

Góð saga!

ég spilaði á pennan minn í gær. Hvert er þitt uppáhalds heima-hljóðfæri?

2004-05-01T14:26:00.000Z

gúbbedígúbbí

Dagurinn í gær var vægast sagt stórmerkilegur. Af merkisatburðum dagsins ber helst að nefna það að Erla yndislega lauk seinasta skóladegi sínum í MH að eilífu (skulum við vona!).

Um kvöldið fórum við Erla yndislega og Tanja...Tanja á brennsluna. Við Tanja fengum okkur gúmmilaði kvöldmat og kaffi á eftir. Erla fékk sér íste. En það sem raunverulega skipti máli var að ég gerði þessa stórmerkilegu tilraun, fyrir tilviljun.

Þegar við vorum við það að ljúka stórfenglega kvöldmatnum okkar, bar það einhverra hluta vegna á góma að ég þoli ekki bernaisesósu. Svo skemmtilega vildi til að Tanja var með bernaisesósu á disknum sínum og hvatti mig til að stinga puttanum í hana og smjatta á henni, því hún væri ljúffeng.

Það hefur vonandi ekki farið framhjá neinum að ég er hetja, en einmitt þess vegna smakkaði ég sósuna. Oj. Hún var alveg jafn vond og mig minnti. Í fullkomnu óðagoti stakk ég puttanum í tómatsósu og setti hann uppí mig til að eyða bragðinu. Vá! þetta minnti mig á e-ð...jú, lakkrís. Þetta þótti mér merkilegt. Sérstaklega þar sem ég hef ekki bragðað lakkrís í einhver 5 ár.

Ég skipaði stelpunum að leika þennan leik eftir mér og báðar sögðu þær það sama: "jú, þetta er eins og lakkrís!"

Þar hafiði það góðu félagar. bernaisesósa + tómatsósa = lakkrís.

Góð saga!

2004-04-28T19:00:00.000Z

Einkahúmor

Dagurinn í dag hafði merkilega merkingu fyrir mig. Ég var á algjörum bömmer, (þrátt fyrir yndislegt veður og ókeypis pepsí) vegna allra verkefnanna sem ég hef látið sitja á hakanum og þarf að ljúka 1, 2 og núna. Allavega...Þorsteinn Kári kjútípæ gerði sér lítið fyrir og bjargaði deginum. Hér kemur sagan af því:

Ég var að ganga að utan inn í norðurkjallara í þeim tilgangi að leita mér að einhverjum sem gæti plöggað mér lokinni vinnubók í sögu. (Ef þú lumar á einni: 690 9810) Eins og þruma úr heiðskýru lofti vatt Steini sér að mér og tilkynnti mér það að hann hafði lengi langað til að bera upp eina spurningu og var æsispenntur yfir því að hafa loksins náð mér einni.

Spurningin var hvort ég hefði lesið Storm eftir Einar Kárason, sem ég svaraði neitandi. Steini fór yfirum af spenningi og sagði mér að ekki væri nóg með það að aðal-persónan lýsti því trekk í trekk hvað allt væri kósý, heldur héti bróðir hennar Símon Pétur.

Þetta bjargaði svo sannarlega deginum. Takk fyrir mig Þorsteinn Kári :)

Aula-saga:

Alveg er það merkilegt hvað 19 ára ungmenni eiga auðvelt með að ganga aftur í barndóm.

Ég fór með félögum mínum í stórmerkilega landafræðiferð í dag og hafði hina bestu skemmtun að. Ferðinni var heitið í skoðunarferð um Þingholtin og Vesturbæinn (í rútu hele tiden). Við stoppuðum örstutt til þess að skoða blokkir sem voru byggðar utan um garð, þar sem var einmitt þessi svakalega lokkandi róló-völlur. Okkur var ekki til setunnar boðið og settumst að sjálfsögðu beint á vegasöltin. Þegar hópurinn fór að týnast út í rútu, vildum við auðvitað ekki vera eftir, þótt gaman væri hjá okkur, svo við eltum.

En...áður en við fórum inn í rútuna þurfti ég að leika hetju og hlaupa upp í róló-kastalann. Mér fannst ég vera enginn smá töffari þarna hátt uppi í turninum og ákvað að fara niður rennibrautina með stæl, heldur en að taka stigann niður. Ég greip í stöngina sem var fyrir ofan rennibrautina og togaði full hressilega í hana (miðað við það að ég væri ekki lengur á stærð við sex ára barn) og skellti hausnum í járnstöngina í leiðinni.

Þetta ævintýri gaf mér góða kúlu á hvirfilinn sem ég get ekki hætt að pota í. Það er alltaf jafn vont!

Einnig er gaman að segja frá því að ég eyddi rúmum klukkutíma með Haraldi, Védísi og Fanneyju í leikfangabúð eftir þetta í dag, þar sem við lékum okkur og lékum. Kósý!

2004-04-26T15:51:00.000Z

Fyrstu kynni:

Þegar Vera var lítil var hún óþolandi. Í raun var hún svo yfirþyrmandi ónotaleg að dag einn sendi pabbi hennar hana útí Lukkustjörnu með peninga og sagði henni að gjöra svo vel að fá sér karamellur.

Vera hélt af stað með nesti og nýja skó, en leið hennar lá framhjá Holtaborg, þar sem ég átti einmitt mitt annað heimili þá dagana.

Vera Knútsdóttir gekk í sínu mesta sakleysi þegar allt í einu var kallað á hana, eins og frá himnum ofan: "Hei, þú!". Vera leit við og sá mig, hinumegin við Holtaborgar-grindverkið, og valhoppaði til mín. Ég spurði hana hvert leið hennar lægi og hún svaraði mér því að hún væri að fara að kaupa sér karamellur. "Má ég sjá peningana þína?", sagði ég þá. Hún sýndi mér um hæl fimmkallana sína tvo og mér var að auðvitað ekki til setunnar boðið og skipaði um leið: "farðu og kauptu tvær karamellur, komdu svo til baka og gefðu mér aðra." Að sjálfsögðu gerði Vera eins og henni var boðið og sneri úr Lukkustjörnunni með tvær gúmmilaði-karamellur og rétti mér aðra. Þá þakkaði ég pent fyrir mig og fór mína leið.

Góð saga!

Ástarjátningin:

Pétur var að spjalla við systur sína Guðrúnu við matarborðið um daginn þegar hún spurði hann: "Hei...þú veist, vinkona þín....þessi rauðhærða með freknurnar....heiti hún ekki Erla?" Pétur sagði henni þá að það væri tóm tjara, hún héti Vera. "Æ já, ég rugla þeim alltaf saman" sagði Guðrún. "En ég rugla aldrei Aldísi saman. Hún er einkavinkona mín!"

Mjög góð, hjartnæm saga!

2004-04-20T17:58:00.000Z

A rum dum áframhaldandimánudagur

Ólrætí, ég hef hvorki meira né minna en tvær góðar sögur sem munu eflaust kæta hjarta Júlíu litlu Hermannsdóttur.

Mér þykir gaman að segja frá því að í dag er mánudagur hjá mér, en þriðjudagur hjá ykkur.

Ég "braut odd af stælum mínum" (?) í gærkvöldi, eftir ágætis kaffihúsaferð og tók mig til, einu sinni sem oftar, í andlitinu. Ég las loksins enskubókina! Húrra! Það mundi ekki kallast saga til næsta bæjar...frá mínum bæjardyrum séð, en þó er eftirmálinn saga sem gæti verið e-ð varið í.

Ég semsagt las bókina Once in a house of fire og bætti við afrekið einum fyrirlestri um téða bók. Þegar öllu þessu var lokið, ákvað ég, þótt ég hefði burning desire til, að kúra mig ekki í niður bælið þegar klukkan sló hálf sex. (Ég kúrði mig upp í bælið. (?)) Nei, ég fór á fætur og tók saman öll fötin mín sem lágu á víð og dreif um herbergið. Æði!

Ekki var nóg með það. Þegar söguhetjan mætti rauðeygð, skjálfandi en stolt af eigin dugnaði, í ensku í fyrsta tíma í morgun var henni sagt að hún ætti að flytja bókarfyrirlesturinn á morgun. Svei Mcsveiattan!

Góð saga!

Betri saga:Þegar Pétur Gvendólína Knútsson var lítill, föndraði hann sér forláta OFUR-gleraugu. Gleraugun voru útbúin öllum þeim helstu græjum sem alvöru OFUR-gleraugu ættu að hafa(þ.á.m. skikkju) En þó var einn galli á gjöf Njarðar. Pétur sá ekkert þegar hann setti á sig OFUR-gleraugun. Pabbi hans Péturs leiddi hann í skólann, en samt sem áður, gekk Pétur á staur.

Góð saga!

Viskubrunnurinn: Ekki halda að Vala kunni að ljúga.

2004-04-12T19:05:00.000Z

Pétur dreymdi draum.........

Í draumnum var hann sjálfur, ég, Júlía og Erla í heimsókn hjá Jóhanni. Við vorum orðin voða þreytt og langaði að fara að tygja okkur, en vandamálið var að Jóhann örvhenti bjó í Ástralíu. Við höfðum ekki efni á að kaupa okkur flug heim og vissum ekki okkar rjúkandi ráð þegar ég stakk uppá því að keyra heim til Íslands. Þá sagði Pétur: "Ha, er það hægt?" þá sagði ég: "Já maður, ég hef oft gert það, maður keyrir bara framhjá brugsunum landi og þá er maður kominn." Svo keyrðum við heim til Íslands.

Góður draumur!

..."stjúpömmu" Ástu Bjarkar finnst þessi sillí pipar vera svo góður!

2004-04-06T12:06:00.000Z

Crasy in the coconut

Ég þakka vinum mínum fyrir frábæran dag um daginn. Frá þeim degi á ég ófáar góðar minningar og góðar sögur. Hér eru tvær:

numero uno:
Við vorum að keyra og Vera sagði við Erlu: "Viltu koma í sund á eftir?" Þá sagði Erla: "Nei, ég held ég fari í bað." Þá sagði Vera: "Viltu ekki fara í fjölbað?"

hahaha

numero dos:
Við vorum að keyra heim með pizzu og Björg og Vera sátu aftast í jeppanum hans Péturs, sem var líka þarna og Júlía, ég, Jóhann og Simbi, öll í heví góðum gír, eins og okkur einum er lagið. Vera hélt á pepsi max, (ég get ekki skrifað ég þarf að sleppa hlátrinum...) sem ER gott!

Alltí einu keyrðu nokkrir gæjar framhjá og horfðu inn í bilen okkar og þá skellti Vera flöskunni í gluggann og gerði hræðilegan svip. Það var mjög fyndið, sérstaklega ef þið voruð viðstödd. Gæjarnir voru ekki alveg með á hreinu hvort þeir ættu að hlægja eða hneykslast, svo Veronikka endurtók leikinn. Drengirnir vissu ekki sitt rjúkandi ráð, en gerðu þó hið eina rétta og skelltu batteríi í gluggann.

Kósý!

Nú er komið að því félagar.

Hér og nú mun ég kunngera úrslitin úr hinni æsispennandi málsháttakeppni sem hefur hrist upp í landanum undanfarna viku.

Áður en ég geri það, langar mig að fara með þá málshætti sem mér þóttu líklegastir til þess að bera sigur úr bítum:

1: Oft missi málglaður maður málið

2: Oft eru vinir vinir vina sinna

2 1/2: Margir fara yfir strikið....í Köben

4: Never trouble trouble till trouble troubles you

Fyrir þá sem halda ekki vatni af spenningi geta kíkt á númerin sem eru fyrir framan hvern málshátt og séð í hvaða sæti hann lenti.

Nú koma úrslitin

dadaradara....

Í fyrsta sæti er elsku hjartans góðvinur minn Pétur Guðmundur Kasper Eggertsson.

-Húrra fyrir honum! Pétur fær að launum gullna stund með gullnu mér á gullnu kaffibrennslunni og gullið kaffi í mínu gylliboði. Málshátturinn hans Péturs er frumsaminn og fær hann prik í gullkladdann hjá mér fyrir það gullna framtak, og gullmedalíu, ef ég finn hana!

Í 2.-2 1/2. sæti er Rakel Tanja Sólveig Guðmunda Bjarnadóttir.

-Tanja hefur áhuga á naglakki, glanslímiðum og bíttar hverju sem er á móti útlendum tyggjóbréfum.

Í 3. sæti er Valgerður Gvendólína Sverrisdóttir

-Vala er útlendingur og sagði sinn málshátt á ensku. Það fór í taugarnar á Pétri.

Takk pent fyrir mig og fyrir sendingar á góðum málsháttum. Ef þú lumar á málshætti, ekki hika við að láta hann berast til minna eyrna. Málshættir gleðja mitt sálartetur!

2004-04-01T13:40:00.000Z

1. apríl

Oh yeah! Góður dagur í dag. Það tókst (næstum því) engum að plata mig í dag. Storí of ðe dei fjallar engu að síður um einu mannvitsbrekkuna í Hamrahlíðinni sem gerði það, eins og hendi væri veifað og kunni ekki að skammast sín fyrir uppátækið:

Ég mætti, södd* og sæl inná kló, en þar var einnig mættur einn miði sem á stóð: "bilað!". "Oh man, no way!" hugsaði ég þá með sjálfri mér og kíkti inn á næsta bás. Þar var annar miði sem einnig stóð á "bilað!". "No way" hugsaði ég aftur. Alltí einu rann upp fyrir mér ljós. Eini lygadagur ársins er í dag og mig grunaði sterklega að einhver hefði skipulagt þessa ósvífnu, persónulegu árás í minn garð. Auðvitað varð ég sár og fannst ég hafa verið notuð. Þó gat ég, með tár á hvarmi, huggað mig við orð eins skáldsins: "hehe, þú platar mig ekki svo glatt, aumingi".

Góð saga!

Varst þú plötuð/plataður í dag? Tell mí ól abát it.

* Talandi um fyrrnefnt saddelsi...

Mig langar að nota tækifærið og koma á framfæri kærlegum þökkum, ást og virðingu til samnemenda minna, sem hafa með hlýhug, sól í hjarta og söng á vörum, bjargað lífi mínu oftar en einu sinni og oftar en tvisvar í þessari viku. Ég hef (aldrei þessu vant?) mætt vannærð og aðframkomin af þreytu í skólann alla vikuna og tilbúin að drepa mann og annan fyrir mat í magann. Þegar ég geng inn í úr grámyglunni, er fleygt í mig gúmmilaði morgenmad, hægri, vinstri, og litríkir kumpánar mínir bjóða mér kaffi og bóbó og hafa þar með aukið á lífshamingju mína, sem hefur aukist til muna dag frá degi þessa vikuna.

Takk fyrir mig.

Að lokum, áður en ég minnist á hina frábæru málshátta-keppni sem er í fullum gangi hér fyrir neðan, langar mig að þakka framúrskarandi móttökur á hinni frábæru málshátta-keppni sem er í fullum gangi hér fyrir neðan og í leiðinni minna á hina frábæru málshátta-keppni sem er í fullum gangi hér fyrir neðan.

2004-03-28T20:25:00.000Z

Víða er þvottur brotinn

Kæru vinir og kunningjar. Ég hef ákveðið að hætta að hafa frekari áhyggjur af þessu, því betra er að borga með glöðu geði heldur en peningum. Bara til þess að fara frekar á kostum en taugum langar mig vegna rógburðs af hálfu hálfvita aðeins að koma því á framfæri að allar sögurnar hérna eru fokking sannar!

Sönn saga:

Víða er þvottur brotinn, eins og minnst hefur verið á, þar á meðal heima hjá Júlíu. Júlía fór í drauma-pick-nick um daginn með nokkrum böddís. Þau komu sér rosalega vel fyrir í kósý garði og voru með allt; gott veður, góða félaga og fádæma gott teppi meðferðis. Eftir heilmikið borðhald og slúður ákváðu þau að koma sér heim og byrjuðu að ganga frá dótinu. Viti menn, þegar þau tóku loksins upp teppið kom í ljós að þau höfðu setið á kúk allan tímann. hehehe!

Já, það eiga ekki allir sjö dagana sæla!

Keppni:

Oft fer presturinn út í aðra sálma og því er eins farið með sjálfa mig núna því mér var að detta í hug rétt í þessu að efna til málshátta-keppni hér á þessari síðu, godsaga.blogspot.com. Svona tekur maður þátt:

1. Skrifaðu málshátt í commenta dótið hér fyrir neðan. (einn eða fleiri)
2. Gerðu það í seinasta lagi næsta sunnudag.
2. Oh yeah!

Ekki eru verðlaunin af verri endanum, því ég mun persónulega bjóða hverjum þeim sem mér þykir hafa komið með besta málsháttinn uppá 10 dropa á Kaffibrennslunni.

1, 2 og byrja!

PS: tjcékkið á tyggjósögunni sem ég sá í seinustu commentzzzz!!! Gúdd sjitt!

2004-03-24T17:04:00.000Z

Betra er að hlaupa í spik en kekki

Ég get sagt með fullri vissu að það sé ekki of djúpt í árina tekið hjá mér þegar ég segist vera da main kaffihúsamella í bænum. Oft láta bensínafgreiðslumenn dæluna ganga og það sama gildir um my homies sem djona ðe partíj á brennslunni. Ég er svo metnaðarfullur bloggari að ég tók niður nokkra punkta áðan til að lýsa stemmaranum, því eins og allir vita, er betra að sofa hjá en að sitja hjá og ég ætla að hleypa ykkur inn í veröld mellunnar því vítin eru til að skora úr þeim.

Aðalumræðuefni umræddrar kaffihúsaferðar var ákveðinn frasi sem einn vitleysingur vildi endilega koma af stað sem er svona: ,,Og hor." (Eins og aumingi með hor!)

Þennan frasa er hægt að brúka á hinn ýmsa máta og gott dæmi um það er eftirfarandi sviðsetta samtal:

Yo, What´s up? Varstu að púla feitt deit í gær og hor? (vá, rím og læti! -Vala)
-oh yeah! bíddu ha...hvað sagðiru (hor?)
Hvað meinaru? Hvað sagðir þú?

Allavega....horið er punkturinn yfir i-ið og vitleysingurinn er að tapa sér yfir því hvað þetta er sniðugur frasi þannig að endilega, ef þið lendið ein með Völu á góðri stundu....spurjið hana hvort það hafi verið gaman í gær og hor and she´s yours!

Næsta mál á dagskrá voru klósettin á brennslunni. Eins og flestir vita er kló fyrir fatlaða á pleisinu sem er náttúrulega fáránlegt því ég sé ekki einu sinni fyrir mér eitt stykki hjólastóð rúlla upp og niður alla þröngu stigana þar.

En, eins og er á allra vitorði hrekkur bruggarinn oft í kút, því mér varð á að fara inná umrætt kló og hafði af því hina bestu skemmtun. Aldrei hefði mér komið til hugar að það lægi fyrir mér að kafna úr hlátri ein á klói útí bæ! Á veggjum klósins eru margir gullmolar eins og: ,,Úr skítnum og drullunni vex lótusblómið" og ,,Ekki láta toga tungu úr höfði þér um eitt eða neitt". Ég mæli eindregið með því að þið skellið ykkur á staðinn and have a ball!

Bara til að halda öllum góðum langar mig að minnast á nokkra gullmolar sem heyrðust og tilvalið er að nota við hin ýmsu tækifæri:

,,Cry me a fucking river, I didn´t ask for your life story man!" (Vala)

,,Skotin fljúga!" (Vala)

,,Three can keep a secret, if the other two are dead." (hobbiddinnnn)

,,I know everything she´s thinking, because it´s all coming out of her mouth!" (Survivor)

,,(Vá þú passar við alveg fullt...Hrút, krabba, mey)...Ha? húðkrabbamein?" (Doddi)

Margur bridsspilarinn lætur slag standa, en svo er þó ekki komið fyrir mér. Hér kemur ein besta saga sem ég hef heyrt lengi:

Þegar Erla Mjöll Þorleiksdóttir (a.k.a. Örlí Pörlí) var lítil missti hún tönn. Það hefði ekki verið í frásögur færandi nema hún festi tönnina í eyranu á sér og þurfti lækni til að ná henni aftur út!

Góð saga!

2004-03-17T20:42:00.000Z

Gúdd sjitt veður i dag!

Eins og margir vita erum við félagarnir ekki eins og fólk er flest og notum mikið skemmtilegri og dýpri orðaforða en sumir. Margir hafa reynt að skilgreina sum þessara orða á hinum og þessu bloggsíðum en ég ætla mér ekki að kafa dýpra í það. Allavega....til að gera langa sögu stutta.....

Ég, Erla perla og Vala pala (hver er það?) skemmtum okkur konunglega um daginn þegar við vorum að pæla í digg-heiminum og hvernig hann gengur fyrir sig. Vegna óvenjugóðs veðurs í dag langar mig að segja ykkur í sem fæstum orðum hvernig diggelsi er í raun og veru:

Segjum að stelpa (X) og strákur (X) séu að "digga" þá eru þau að "deita". Þau eru nokkurnvegin komin á næsta level, eða m.ö.o. X var að veiða um helgina en er núna að draga í land. Þau eru að pæla hvar þau standa, eða hvort þau standa eða sitja. X var einskismannskleina, er núna er hún aðalkleinan í bakaríinu (ðe mein klein in ðe beikörí!).

Sagan:

Ég var á Austurvelli í dag að sníkja mér far heim hjá gæðablóðinu Jóni Bjarna sem sagði: "Bíddu ókei, hvað eru þá margir í bílnum? einn, tveir, þrír, fjórir....hvar er Þórir?"

Góð saga!

2004-03-15T15:02:00.000Z

jæææææja

Eins og við vitum öll er lífið ekki eintómur dans á rósum, gönguferð í garðinum eða auka rjómi á kökunni. Ég ætla af því tilefni að segja bestu raunasögu í heimi, hér og nú:

Ég og Valgerður Gvendólína Sverrisdóttir höfum tekið ástfóstri við tónlistarmanninn Damien Rice og erum búnar að bíða lengi eftir því að hann komi hingað og syngji sig inn í hjörtu okkar í eigin persónu.

Um daginn var byrjað að selja miða á tónleikana hans og við hugsuðum samtímis: "Jésús, hlaupum niðrí bæ og kaupum okkur fokking miða!" Akkúrat þá kom elsku hjartans vinur minn hann Pétur Sæmundur Guttormsson og laug því að okkur að miðinn væri á þrjúþúsundogníuhundruðalltofmikiðkall. Þá sögðum við Vala: "Æ vá maður, sofum á þessu, ha!" Svo sváfum við, vöknuðum, tannburstuðum okkur og fórum í skólann og hittum Pétur sem sagði okkur að hann hefði bara verið að djóka pínu og miðinn kostaði bara tvöogníu eftir alltsaman. Svona vorum við Vala þá: "Jééédúddamía GETUR EINHVER KEYRT OKKUR HEIM TIL ALDÍSAR OG NÁÐ Í PENING OG FARIÐ MEÐ OKKUR Í SKÍFUNA TIL AÐ KAUPA MIÐA Á DAMIEN RICE AGAGABALEHBLA HJÁLP HJLÁLKAEH, Í DAG, Í DAG KRAKKAR ÞETTA ER SPURNING UM LÍF EÐA DAUÐA!"

Þá kom aðvífandi gulldrengurinn Jón Bjarni Elskulegurson og sagði "ókei, stelpur ef þetta er e-ð möst...þá skal ég skutla ykkur beibís." Og við sögðum: "ókei, einn, tveir og byrja."

Svo fórum við, plögguðum péning og vorum að keyra framhjá skífunni að reyna að gera upp við okkur hvort við ættum ekki bara að stoppa umferðina á Laugaveginum, hlaupa inn, plögga miða og útí bíl aftur og lifa hamingjusamar til æviloka en Jobbi sagði: "neeei maður, við leggjum bara og röltum þetta, við höfum ekkert nema gott af því"

Við slógum til, lögðum ólöglega, fengum okkur gönguferð í góða veðrinu, svifum inn í skífuna og sögðum dreymandi röddu við afgreiðslubeibíið: "hei beibí, tvo miða á Damien takk." og beyglan sagði þá eins og ekkert væri: "öööö...þessir þarna sem eru að labba út voru að kaupa seinustu tvo miðana."

Lífi okkar var lokið. Við fórum að gráta og öskruðum: "Hverjum þarf maður að sofa hjá til að fá miða???" Konan í skífunni sýndi okkur nákvæmlega enga samúð. Vala tók sig til í andlitinu og sagði við hana: "Sko....ef einhver deyr........getum við ekki fengið að skilja eftir númerin okkar og þið plöggið þessu bara?" Svo tókum við okkur einn post-it og skrifuðum: "Gerum hvað sem er fyrir Damien Rice miða...Aldís og Vala."

Daginn eftir var hring í mig og hér kemur samtalið:
-halló
-já....Aldís
-yessss maður
-já sæl, Ólafur hérna, ég er að hringja frá skífunni (hjartastopp, skífan, jésús símon pétur!). Mér var sagt að þú værir til að gera hvað sem er fyrir Damien miða...
-uh öh bleah...
-ég ætla nú ekki að ganga svo langt, en...ég á hérna tvo miða ef þú kemur fyrir kl. 6!
-ókeibæégeraðkoma

Svo mætti ég á svæðið og beyglan frá því deginum áður fór að hlægja að mér en ég sagði: "tvo miða" Svo lítur upp frá afgreiðsluborðinu mesti hot sweet loving hunk of a loving man í heimi og segir: "ert þú Aldís?" "jiiiiiiiiiiá maður!" beyglan: "hún var bara tilbúin að gera hvað sem er fyrir miða hahaha!" sætisæti: "já, ég veit enda er ég ennþá með númerið hennar!"

Góð saga!

Ég man ennþá hvernig það var þegar ég drakk goslaust sprite í fyrsta skiptið. Þá var ekki aftur snúið!!!

2004-03-08T19:35:00.000Z

Æjæjæjæjæ...

Þórdís litla systir mín var að segja mér sögu um kennarann sinn. Æði, ég veit! En eins og flestir vita eeeelska ég málshætti (þó ég geti aldrei munað þá!) og þess vegna ætla Ég ætla að deila þessari sögu með ykkur hér og nú:

Einu sinni var kennarinn hennar Þórdísar að skrifa uppá töflu og skrifaði: "Brókin vex en barnið ekki." svo datt hún í stiganum og bólgnaði og gat ekki kennt alla vikuna!!!!

hehehe

Góð saga!

...Hver var það um daginn sem ætlaði að fara að horfa á bjór og drekka vídjó???

2004-03-05T14:37:00.000Z

Harry Potter dagsins:

Núna ætla ég að segja "frábæra" brandarann okkar Valgerðar, sem er gullmolinn í lífi mínu:

Einu sinni vorum við Vala fyrir utan Norðurkjallara og áttum þar í hrókasamræðum við góðvin okkar, Bóbó, þegar Helgi kom hlaupandi út. Hann var að reyna að ná shotgun á undan e-um gæja sem var að hlaupa hinn hringinn (ohhh....hver man ekki eftir valdakapphlaupinu?) Allavega náði hinn gaurinn rétt á undan og Helgi var alveg " oh, hvernig fór hann að þessu???" Þá sagði Vala: "He disapparated!"

hahahahaha Góð saga!

Speki dagsins:

gult, blátt og silfurlitað með bláum stöfum extra er ekki gott blandað saman!

Gullmolasetningar sem ég hef heyrt um dagana:

"Það er svo leiðinlegt að vera þriðja dekkið!" (Vala)

"Play that fucking music white boy" (Vala)

"Vá, ástarferhyrningur" (Vala)

"Þið eruð svo nærheldinn vinahópur" (Vala)

(Aldís hjarta Vala)

2004-02-20T16:42:00.000Z

jææææja.

Ég var rétt í þessu að skoða e-mail frá því í sumar og rakst á þessa svakalega góðu sögu sem Veronikka Knutz sendi mér til Danaveldis og ég bara Verð að sýna ykkur hana.

Gjössovel:

,,Svo var ógeðslega fyndin saga sem ég bara verð að segja þér. Hún Elín systir mín er soldið sniðug eins og þú veist. Allavega var ég eitthvað á leiðinni heim úr vinnunni og þá hringdi hún og sagði að það væri svoldið mikilvægt sem hún yrði að segja mér þegar ég kæmi heim og ég bara ókí. Og þegar ég kom heim kom hún eikkvað; ,, Vera, hvað myndiru gera ef að þú værir að horfa á deivid schvimmer æ þú veist þarna jei lenó þáttinn þar sem allir eru að rífast... (sem sagt jerry springer) og svo altí einu myndiru sjá mig svona í sviðsmyndinni í rauðhettu búning og með úlf á hendinni og eikkað (svo gerði hún einhverja rosalega hreyfingu)??’’
Já..........................Ég vona bara að systir mín sé ekki að fikta í einhverri sýru."

Góð saga!

2004-02-15T19:38:00.000Z

Bjargar-saga:
Einu sinni fór Björg með mömmu sinni í Kringluna. Þær fóru að versla í bónus og Mamma hennar fór eitthvert, en Björg ætlaði með pokana útí bíl (sem voru tveir + pakki með 12 klósettpappírum). Björg labbaði útí bíl og ætlaði að setja pokana í skottið en þá sá hún að pakkinn með klósettpappírunum var tómur!

hahahaha!

Góð saga!

2004-02-12T09:37:00.001Z

JÚLÍA dagsins:

Einu sinni var Erla í vinnunni og þá kom maður sem var ALVEG eins og Enrique Iglesias. Hann var með alveg eins húfu og hann og alveg eins fæðingarblett á hægri kinninni nema hann var aaaaðeins ofar, annars var hann alveg nákvæmlega eins!!!

Góð Júlía!

2004-02-09T23:16:00.000Z

Jájájájájá...má til með að muna: Þessi saga var saga sem ég varð að segja Veru en mér fannst hún ekkert smá skemmtileg:

Ég var að gera tímaritgerð í ensku (enska er svo fyndin!) og ég var Næstum því búin að skrifa: "And the question that´s on everybody´s mind is......How does it work"

Sá sem veit afhverju þetta er fyndið fær sérstakan sess í hjarta mínu. Vera, þú ert samt og verður alltaf heiðursfélaginn þar!

2004-02-09T19:43:00.000Z

Hér kemur besta saga í heimi.
vesgú:

Mamma og pabbi kaupa stundum ostaslaufur frá kexverksmiðjunni og geyma í frystinum. Mér finnst alveg tilvalið að taka svoleiðis með mér í skólann, en þau breyttu til í gær og keyptu lítil skinkuhorn. Svoooo í morgun kíkti ég í frystinn og hugsaði með mér: "mmmm....kannski ég fái mér eitt svona í nesti". Svo fór ég bara í skólann eins og ekkert væri sjálfsagðara og ætlaði að fá mér svona girnó skinkuhorn í hólí makkaróní* en vitiði hvað? Þegar það var þiðnað komst ég að því að það var hrátt, og ég og Veronikka dóum úr hlátri og hún sagði: "Ég gæti alveg eins komið með hamborgara í skólann, hahahaha!"

já þetta var semsagt sagan sem ég veit að allavega tveir voru að bíða eftir, en ég er ein auka-saga:

Þegar Vera verður áfangastjóri getur hún sagt: "Þá getur þú notað þetta til meininga(r), og fengið einingar!"

Góð saga!

(*Hólí = gat
Hólí mólí = tvöfalt gat
Hólí makkaróní = gat + hádegishlé + gat
gat + gat + hlé + gat = ohh!)

PS: Mér finnst linkar vera bjánalegir

2004-02-06T13:04:00.000Z

Elskurnar mínar.
Ég veit að þetta er eins og að kasta perlum fyrir svín en, mig langar svo að breyta útaf vananum og deila með ykkur góðri Pælingu í dag sem Erla var að deila með mér.

1, 2, og byrja:
Það er til eitt hár og mörg hár. Af hverju talar maður þá ekki um að greiða á sér hárin en ekki hárið?????

Hvað finnst ykkur um þetta?

SAGA:

Ég var á leiðinni að spjalla við bóbó í morgun þegar bjallan hringdi og það var tími til að fara í ensku. Ég sagði við Erlu: "Æ, nenniru að segja konunni að ég sé aaaalveg að koma því ég sprengdi jógúrt?" (hvít lygi?) og Erla gerði það og konunni fannst það víst mjög "frumlegt" og svo kom ég í ensku og konan sagði: "jæja, er í lagi með töskuna þína?" (á ensku).

Góð saga!

2004-02-05T11:59:00.000Z

Saga dagsins:

Pétur og Júlía voru að keyra mig heim úr skólanum og þá kom bíll með bílnúmerið "kafari" og ég sagði: "Hey, sjáið, kafari" og Júlía sagði: "Ha? Hvar?" og ég sagði: "Þarna" og Þá sagði hún: "ó, ég hélt að það hefði verið KAFARi að labba yfir götuna!"
Gúdd storí.

2004-02-05T09:16:00.001Z

elskurnar mínar....
Um leið og ég þakka fyrir framúrskarandi móttökur langar mig að impra á því að ég er bara venjuleg manneskja. Ég skil vel að þið viljið öll fá eiginhandaráritanir, fá að snerta mig, heilsa mér á göngunum og þar fram eftir götunum. Ég opnaði þetta blogg í raun svo að þið gætuð hætt að hringja í mig dag og nótt til þess eins að anda í símann. Ef ykkur finnst tilveran tómleg, komiði í heimsókn á síðuna mína: godsaga.blogspot.com.

En svo að ég fari út í aðra mikilvægari sálma.....
Ef þið eigið góðar sögur sem þið viljið deila með heiminum, endilega sendið mér þær í síma: waynesworld@cutey.com

Takk kærlega fyrir mig.
ykkar einlæg,
Aldís pæja.

2004-02-04T17:21:00.000Z

jæja krakkar mínir...hér er þá enn eitt bloggið, samt örlítið öðruvísi heldur en gengur og gerist....

kannastu við það að vera í miðri sögu, fullt af fólki að hlusta og þú áttar þig alltí einu að "góða sagan þín" passar engan vegin inn í samtalið og hefur engann "góðan endi"??? já, þá vilja margir bjarga sér úr þeim pínlegu aðstæðum og enda söguna með því að segja: "Góð saga?"
Hér er til dæmis eitt skóla-bóka-dæmi sem hún Jóhanna kom með um "góða sögu":
Sko, afi minn fór í Hagkaup um daginn og maðurinn sem afgreiddi hann hét nákvæmlega það sama og hann...........góð saga!

Á þessari síðu langar mig að deila með ykkur góðum sögum (og ég get nú sagt ykkur það að ég luma á mörgum!) Svo vil ég endilega fá fleiri sögur ef svo kynni að vera að einhvern skyldi langa að reyna að toppa mig! ha! það væri gaman!

Að lokum held ég að það sé alveg tilvalið að segja ykkur söguna mína sem kom þessu öllu af stað:
Ég var semsagt að vinna, í ísbúð, og venjan þar er að kalla upp númer þess sem er næstur í röðinni. Allavega, ég var í mínum mestu makindum að segja manni hvað dótið hans kostaði og sagði: 635 þegar þessi gaur, (sem ég var ekki að afgreiða og ekki að tala við) sagði: ha! nei ég er nú bara númer 25!!!

Góð saga!